Κολπική μαρμαρυγή και πρόληψη εγκεφαλικού: αντιπηκτικά ή σύγκλειση ωτίου (LAAO);

← Επιστροφή στις Συχνές Ερωτήσεις

Κολπική Μαρμαρυγή · Εγκεφαλικό · LAAO · Αντιπηκτικά

Πώς αποφασίζεται η πρόληψη εγκεφαλικού: κίνδυνος, επιλογές και μελέτες

Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) είναι η συχνότερη χρόνια αρρυθμία και ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο — τον αυξάνει περίπου πενταπλάσια. Για τους περισσότερους ασθενείς η προστασία στηρίζεται στα αντιπηκτικά φάρμακα, που παραμένουν η πρώτη επιλογή των κατευθυντήριων οδηγιών. Η σύγκλειση ωτίου αριστερού κόλπου (LAAO) είναι μια επεμβατική εναλλακτική για επιλεγμένους ασθενείς — και οι μελέτες του 2026 έδειξαν ότι ταιριάζει σε κάποιους περισσότερο απ' ό,τι σε άλλους.

Τι απαντά αυτός ο οδηγός: αν η σύγκλειση ωτίου είναι κατάλληλη για εσάς ή αν προτιμώνται τα αντιπηκτικά — πώς εκτιμάται ο κίνδυνος, τα υπέρ και τα κατά κάθε επιλογής, ποιοι ασθενείς ταιριάζουν σε κάθε επιλογή και τι δείχνουν οι μελέτες. Πώς γίνεται η επέμβαση — προετοιμασία, βήματα, νοσηλεία, φάρμακα και ενδεχόμενες επιπλοκές — εξηγούνται στον οδηγό της επέμβασης σύγκλεισης ωτίου.

Γιατί η κολπική μαρμαρυγή αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού;

Ο μηχανισμός — από ΚΜ σε εγκεφαλικό
Κολπική μαρμαρυγή — χαοτική ηλεκτρική δραστηριότητα, οι κόλποι δεν συστέλλονται
Το αίμα λιμνάζει — κυρίως στο ωτίο του αριστερού κόλπου
Σχηματίζεται θρόμβος, που μπορεί να αποσπαστεί στην κυκλοφορία
Απόφραξη εγκεφαλικής αρτηρίας → εγκεφαλικό επεισόδιο
Γιατί μετράει το ωτίο — και πού σταματά αυτό: Στη μη βαλβιδική ΚΜ, πάνω από το 90% των θρόμβων που εντοπίζονται στην καρδιά βρίσκονται στο ωτίο του αριστερού κόλπου, μια μικρή «τσέπη» όπου το αίμα λιμνάζει. Σε αυτό στηρίζεται η σύγκλειση ωτίου. Δεν προέρχονται όμως όλα τα εγκεφαλικά ενός ασθενούς με ΚΜ από το ωτίο — θρόμβος μπορεί να σχηματιστεί αλλού ή το εγκεφαλικό να έχει άλλη αιτία. Τα αντιπηκτικά δρουν σε όλο το αίμα· η σύγκλειση προστατεύει μόνο από το ωτίο.
Το εγκεφαλικό δεν είναι ο μόνος κίνδυνος: η μακροχρόνια κολπική μαρμαρυγή διατείνει τον αριστερό κόλπο και τον δακτύλιο των βαλβίδων, και μπορεί έτσι να προκαλέσει ανεπάρκεια μιτροειδούς ή τριγλώχινας βαλβίδας — τη λεγόμενη κολπική δευτεροπαθή ανεπάρκεια. Αν εμφανίσετε δύσπνοια ή πρήξιμο στα πόδια, αναφέρετέ το στον καρδιολόγο σας.

Πώς εκτιμάται ο κίνδυνος εγκεφαλικού — η κλίμακα CHA₂DS₂-VA

Δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με ΚΜ τον ίδιο κίνδυνο εγκεφαλικού. Ο γιατρός τον εκτιμά με μια απλή βαθμολογία. Οι ευρωπαϊκές οδηγίες του 2024 χρησιμοποιούν την CHA₂DS₂-VA, από την οποία αφαιρέθηκε το γυναικείο φύλο ως ξεχωριστός βαθμός. Αν διαβάσετε για CHA₂DS₂-VASc (για παράδειγμα σε αμερικανικές πηγές), πρόκειται για την προηγούμενη εκδοχή με έναν επιπλέον βαθμό για τις γυναίκες — γι' αυτό εκεί τα όρια είναι ≥2 για τους άνδρες και ≥3 για τις γυναίκες.
Καρδιακή Ανεπάρκεια
+1
C — Congestive heart failure
Υπέρταση
+1
H — Hypertension
Ηλικία ≥75 ετών
+2
A₂ — Age (διπλή βαρύτητα)
Σακχαρώδης Διαβήτης
+1
D — Diabetes mellitus
Εγκεφαλικό, παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (TIA) ή εμβολή
+2
S₂ — Stroke/TIA (διπλή βαρύτητα)
Αγγειακή νόσος
+1
V — π.χ. προηγούμενο έμφραγμα, περιφερική αρτηριοπάθεια
Ηλικία 65–74 ετών
+1
A — Age 65–74
0
Χαμηλός κίνδυνος
Αντιπηκτική αγωγή συνήθως δεν χρειάζεται για πρόληψη εγκεφαλικού
1
Ενδιάμεσος κίνδυνος
Η αντιπηκτική αγωγή πρέπει να εξετάζεται — εξατομικευμένη απόφαση
≥2
Υψηλός κίνδυνος
Συνιστάται αντιπηκτική αγωγή
Ορισμένες καταστάσεις — όπως η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή η καρδιακή αμυλοείδωση — απαιτούν αντιπηκτική αγωγή ανεξάρτητα από τη βαθμολογία.

Και ο κίνδυνος αιμορραγίας — η κλίμακα HAS-BLED

Αρρύθμιστη υπέρταση
+1
H — Hypertension
Νεφρική ή ηπατική νόσος
+1 έως +2
A — Abnormal renal/liver function
Προηγούμενο εγκεφαλικό
+1
S — Stroke
Αιμορραγία ή τάση για αιμορραγία
+1
B — Bleeding
Ασταθές INR (μόνο με βαρφαρίνη)
+1
L — Labile INR
Ηλικία >65 ετών
+1
E — Elderly
Φάρμακα (π.χ. αντιαιμοπεταλιακά, αντιφλεγμονώδη) ή αλκοόλ
+1 έως +2
D — Drugs/alcohol
Βαθμολογία ≥3 σημαίνει αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας με αντιπηκτικά. Οι οδηγίες ESC 2024 τη χρησιμοποιούν για να εντοπίζονται οι παράγοντες που διορθώνονται (αρρύθμιστη πίεση, αντιφλεγμονώδη, αλκοόλ) και για πιο στενή παρακολούθηση — όχι, από μόνη της, ως λόγο να μη δοθεί αντιπηκτικό ή να γίνει σύγκλειση ωτίου.

Τα αντιπηκτικά φάρμακα — πότε γίνονται δύσκολα;

Τα νεότερα δια του στόματος αντιπηκτικά (DOAC) — απιξαμπάνη (Eliquis), ριβαροξαμπάνη (Xarelto), νταμπιγκατράνη (Pradaxa), εντοξαμπάνη (Lixiana) — είναι ασφαλή και αποτελεσματικά για τους περισσότερους ασθενείς και προτιμώνται από τη βαρφαρίνη, εκτός από όσους έχουν μηχανική βαλβίδα ή στένωση μιτροειδούς. Για μια μικρότερη ομάδα ασθενών όμως δημιουργούν προβλήματα:
Σοβαρή αιμορραγία
Ιδίως επαναλαμβανόμενη, ή από αιτία που δεν μπορεί να διορθωθεί
Πτώσεις
Συχνά υπερεκτιμώνται ως λόγος διακοπής· σε επαναλαμβανόμενες σοβαρές πτώσεις η απόφαση εξατομικεύεται
Νεφρική / ηπατική νόσος
Απαιτεί προσαρμογή της δόσης· σε βαριά ανεπάρκεια οι επιλογές περιορίζονται
Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων
Σε ασθενείς που παίρνουν πολλά φάρμακα
Συμμόρφωση
Η προστασία χάνεται όταν οι δόσεις παραλείπονται — η λήψη είναι καθημερινή και δια βίου
Συχνές επεμβάσεις
Χρειάζεται προγραμματισμός διακοπής και επανέναρξης πριν και μετά
Πριν αποφασιστεί αλλαγή στρατηγικής (π.χ. επέμβαση LAAO): Πολλά προβλήματα αιμορραγίας αντιμετωπίζονται απλά και χωρίς επέμβαση. Αυτό επιτυγχάνεται με τη σωστή ρύθμιση της δόσης (μια αυθαίρετα μειωμένη δόση αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού χωρίς να μειώνει την αιμορραγία), την αλλαγή σε άλλο αντιπηκτικό, τη διακοπή άλλων φαρμάκων που ενισχύουν την αιμορραγία ή τη θεραπεία της ίδιας της πηγής της αιμορραγίας. Σε κάθε περίπτωση, μη διακόψετε ποτέ το αντιπηκτικό σας φάρμακο χωρίς να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Τι είναι η σύγκλειση ωτίου — με λίγα λόγια

Αφού οι περισσότεροι θρόμβοι σχηματίζονται στο ωτίο, η LAAO το «σφραγίζει» με μια μικρή συσκευή που τοποθετείται με καθετήρα από τη φλέβα της βουβωνικής χώρας, χωρίς τομή στο στήθος. Είναι μία από τις επεμβάσεις δομικών καρδιοπαθειών. Στόχος είναι να μη χρειάζεται μακροχρόνια αντιπηκτική αγωγή — δεν σημαίνει όμως «καθόλου φάρμακα»: τους πρώτους μήνες χορηγείται αντιθρομβωτική αγωγή και συνήθως συνεχίζεται ασπιρίνη μακροχρόνια.
Τα βήματα της επέμβασης, οι συσκευές σύγκλεισης, η νοσηλεία, τα φάρμακα μετά και οι πιθανές επιπλοκές περιγράφονται στον οδηγό της επέμβασης. Δείτε επίσης τον οδηγό: Καλύπτεται η σύγκλειση ωτίου από τον ΕΟΠΥΥ ή ιδιωτική ασφάλιση;

Σύγκλειση ωτίου ή αντιπηκτικά — τα υπέρ και τα κατά

Σύγκλειση Ωτίου (LAAO)
  • Μία επέμβαση — στόχος η διακοπή της μακροχρόνιας αντιπηκτικής αγωγής
  • Λιγότερες αιμορραγίες εκτός επέμβασης στις μελέτες σύγκρισης με αντιπηκτικά
  • Λύση όταν τα αντιπηκτικά δεν μπορούν να δοθούν με ασφάλεια
  • Κίνδυνοι της ίδιας της επέμβασης, όπως συλλογή υγρού γύρω από την καρδιά ή αιμορραγία στο σημείο παρακέντησης
  • Αντιθρομβωτική αγωγή τους πρώτους μήνες και συνήθως ασπιρίνη μακροχρόνια
  • Θρόμβος πάνω στη συσκευή ή διαρροή γύρω της σε μικρό ποσοστό — χρειάζεται απεικονιστικός επανέλεγχος
  • Προστατεύει μόνο από θρόμβους του ωτίου
Αντιπηκτικά (DOAC)
  • Πρώτη επιλογή των ευρωπαϊκών οδηγιών για τους περισσότερους ασθενείς
  • Χωρίς επέμβαση — άμεση έναρξη
  • Προστατεύουν ανεξάρτητα από το πού σχηματίζεται ο θρόμβος
  • Λήψη κάθε μέρα, δια βίου — η προστασία εξαρτάται από τη συμμόρφωση
  • Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας για όσο λαμβάνονται — οι περισσότερες ήπιες, ορισμένες σοβαρές
  • Διακοπή και επανέναρξη πριν και μετά από επεμβάσεις

Ποιοι ασθενείς ταιριάζουν σε κάθε επιλογή;

Πότε συζητείται η σύγκλειση ωτίου
  • Αντένδειξη στη μακροχρόνια αντιπηκτική αγωγή που δεν αναστρέφεται — π.χ. προηγούμενη ενδοκράνια αιμορραγία, επαναλαμβανόμενη σοβαρή αιμορραγία από αιτία που δεν διορθώνεται, αιματολογική νόσος με τάση για αιμορραγία. Αυτή είναι η κύρια ένδειξη στις οδηγίες.
  • Δυσανεξία στα αντιπηκτικά παρά τις αλλαγές φαρμάκου ή δόσης.
  • Ασθενείς που μπορούν να πάρουν αντιπηκτικά αλλά δεν το επιθυμούν δια βίου — μετά τις μελέτες του 2026 μπορεί να συζητηθεί ως κοινή απόφαση, γνωρίζοντας τι παραμένει αβέβαιο.
  • Ασθενείς που υποβάλλονται σε κατάλυση (ablation) της ΚΜ — αυτή η ομάδα μελετήθηκε ειδικά στη μελέτη OPTION.
Πότε συνήθως προτιμώνται τα αντιπηκτικά
  • Οι περισσότεροι ασθενείς που τα ανέχονται χωρίς σοβαρά προβλήματα.
  • Ηλικιωμένοι με πολλά νοσήματα και ταυτόχρονα πολύ υψηλό κίνδυνο εγκεφαλικού και αιμορραγίας — σε αυτή την ομάδα η μελέτη CLOSURE-AF έδειξε χειρότερα αποτελέσματα με τη σύγκλειση (δείτε παρακάτω).
  • ΚΜ με μηχανική βαλβίδα ή σημαντική στένωση μιτροειδούς — η σύγκλειση έχει μελετηθεί στη μη βαλβιδική ΚΜ.
  • Ανατομία του ωτίου ή θρόμβος μέσα σε αυτό που δεν επιτρέπει ασφαλή τοποθέτηση συσκευής.
Η απόφαση είναι πάντα εξατομικευμένη: συνεκτιμώνται η βαθμολογία CHA₂DS₂-VA, ο κίνδυνος αιμορραγίας και το αν διορθώνεται, η ανατομία του ωτίου (με αξονική τομογραφία ή διοισοφάγειο υπερηχογράφημα), η γενική σας υγεία και οι δικές σας προτιμήσεις.

Τι δείχνουν οι μελέτες

Οι μελέτες σύγκλεισης είναι συνήθως μελέτες «μη κατωτερότητας»: ελέγχουν αν η συσκευή είναι όχι σημαντικά χειρότερη από τα φάρμακα μέσα σε ένα προκαθορισμένο όριο — όχι αν είναι καλύτερη.
  • PROTECT-AF και PREVAIL — οι πρώτες μελέτες

    Τι συνέκριναν: μια παλαιότερη εκδοχή της συσκευής Watchman με τη βαρφαρίνη.

    Τι σημαίνει σήμερα: άνοιξαν τον δρόμο για τη μέθοδο. Η βαρφαρίνη όμως έχει αντικατασταθεί στους περισσότερους ασθενείς από τα νεότερα αντιπηκτικά, οπότε αυτές οι μελέτες δεν απαντούν στο σημερινό δίλημμα — και η ερμηνεία των αποτελεσμάτων τους συζητείται ακόμη.

  • OPTION — ασθενείς που έκαναν κατάλυση (ablation)

    Ποιους αφορούσε: 1.600 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που υποβλήθηκαν σε κατάλυση. Οι μισοί έκαναν στη συνέχεια σύγκλειση ωτίου· οι άλλοι μισοί συνέχισαν αντιπηκτικά.

    Τι βρήκε σε 3 χρόνια:

    • Εγκεφαλικό, εμβολή ή θάνατος: περίπου ίδια συχνότητα — 5,3% με τη σύγκλειση, 5,8% με τα αντιπηκτικά.
    • Αιμορραγίες που χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα (εκτός από όσες προκάλεσε η ίδια η επέμβαση): λιγότερες από τις μισές με τη σύγκλειση — 8,5% έναντι 18,1%.

    Τι σημαίνει: μετά από κατάλυση, η σύγκλειση προστάτευσε από το εγκεφαλικό όσο και τα αντιπηκτικά, με σαφώς λιγότερες αιμορραγίες.

  • CHAMPION-AF (2026) — ασθενείς που μπορούσαν να πάρουν αντιπηκτικά

    Ποιους αφορούσε: 3.000 ασθενείς που μπορούσαν να πάρουν αντιπηκτικά χωρίς πρόβλημα. Οι μισοί έκαναν σύγκλειση με τη συσκευή Watchman FLX· οι άλλοι μισοί πήραν αντιπηκτικά.

    Τι βρήκε σε 3 χρόνια:

    • Καρδιαγγειακός θάνατος, εγκεφαλικό ή εμβολή, συνολικά: 5,7% με τη σύγκλειση, 4,8% με τα αντιπηκτικά. Η διαφορά ήταν μέσα στο όριο που είχε οριστεί από πριν, γι' αυτό η σύγκλειση θεωρήθηκε «μη κατώτερη».
    • Ισχαιμικά εγκεφαλικά ή εμβολές: λίγο περισσότερα με τη σύγκλειση — 3,2% έναντι 2,2%. Η διαφορά είναι μικρή, αλλά χρειάζεται μακροχρόνια παρακολούθηση.
    • Αιμορραγίες στην καθημερινή ζωή (όχι από την επέμβαση): λιγότερες με τη σύγκλειση — 10,9% έναντι 19,0%.
    • Σοβαρές αιμορραγίες, μετρώντας και όσες προκάλεσε η επέμβαση: περίπου ίδιες — 5,9% έναντι 6,4%.

    Τι σημαίνει: η σύγκλειση έφερε λιγότερες αιμορραγίες, με πιθανώς λίγο περισσότερα ισχαιμικά εγκεφαλικά. Τη μελέτη χρηματοδότησε ο κατασκευαστής της συσκευής, τα αποτελέσματα των 5 ετών αναμένονται, και οι ειδικοί δεν συμφωνούν ακόμη αν αρκεί για να προτείνεται η σύγκλειση σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά χωρίς πρόβλημα.

  • CLOSURE-AF (2026) — ηλικιωμένοι ασθενείς πολύ υψηλού κινδύνου

    Ποιους αφορούσε: 888 ασθενείς με μέση ηλικία 78 ετών και πολύ υψηλό κίνδυνο και για εγκεφαλικό και για αιμορραγία — δηλαδή ακριβώς εκείνους στους οποίους συχνά προτείνεται σήμερα η σύγκλειση. Οι μισοί έκαναν σύγκλειση· οι άλλοι μισοί συνέχισαν τη φαρμακευτική αγωγή που επέλεξε ο γιατρός τους. Τη μελέτη χρηματοδότησαν δημόσιοι φορείς, όχι κατασκευαστής.

    Τι βρήκε (παρακολούθηση περίπου 3 ετών):

    • Εγκεφαλικό, εμβολή, σοβαρή αιμορραγία ή θάνατος: συχνότερα με τη σύγκλειση — περίπου 17 έναντι 13 συμβάντα για κάθε 100 ασθενείς τον χρόνο.

    Τι σημαίνει: σε αυτούς τους πολύ ευάλωτους ασθενείς, η σύγκλειση δεν ήταν τόσο καλή όσο η φαρμακευτική αγωγή — τα αποτελέσματα ήταν χειρότερα.

  • CATALYST — συσκευή Amulet έναντι αντιπηκτικών

    Σε εξέλιξη· δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη αποτελέσματα.

Κατευθυντήριες οδηγίες: Οι ευρωπαϊκές οδηγίες ESC 2024 αναφέρουν ότι η διαδερμική σύγκλειση ωτίου μπορεί να εξεταστεί σε ασθενείς με αντένδειξη στη μακροχρόνια αντιπηκτική αγωγή (κατηγορία IIb — ασθενής σύσταση). Οι αμερικανικές οδηγίες του 2023 τη θεωρούν εύλογη (κατηγορία 2a) όταν η αντένδειξη οφείλεται σε μη αναστρέψιμη αιτία. Και οι δύο δημοσιεύθηκαν πριν από τις μελέτες του 2026.
Συμπερασματικά: Για τους περισσότερους ασθενείς με ΚΜ, τα σύγχρονα αντιπηκτικά παραμένουν η πρώτη επιλογή. Η σύγκλειση ωτίου είναι μια τεκμηριωμένη εναλλακτική όταν αυτά δεν μπορούν να δοθούν, και μια επιλογή προς συζήτηση για ορισμένους που μπορούν — όχι όμως αυτόματη λύση για τους πιο ευάλωτους ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Οι πληροφορίες έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα. Η επιλογή μεταξύ σύγκλεισης ωτίου και αντιπηκτικής αγωγής απαιτεί πλήρη κλινική αξιολόγηση — CHA₂DS₂-VA, HAS-BLED, ανατομία ωτίου και συνολική εικόνα του ασθενούς.

Έχετε κολπική μαρμαρυγή και ανησυχείτε για αντιπηκτικά ή εγκεφαλικό;

Η επιλογή μεταξύ LAAO και αντιπηκτικής αγωγής είναι εξαιρετικά εξατομικευμένη. Επικοινωνήστε για εξειδικευμένη αξιολόγηση βάσει της δικής σας εικόνας.